SZTUKA SAKRALNA OD XIII DO XX WIEKU

 Muzeum Archidiecezjalne Kardynała Karola Wojtyły od początku swego istnienia gromadzi zbiory sztuki sakralnej od średniowiecza po czasy współczesne.

Więcej

SZTUKA SAKRALNA OD XIII DO XX WIEKU

Wstęp

Muzeum Archidiecezjalne Kardynała Karola Wojtyły od początku swego istnienia gromadzi zbiory sztuki sakralnej od średniowiecza po czasy współczesne. Aktualna ekspozycja jest prezentowana od 2001 r. i została podzielona na cztery zasadnicze działy: rzeźba, malarstwo, złotnictwo i tkaniny. Najcenniejszym dziełem, którym może się poszczycić muzeum, jest najstarsze polskie malowidło, pochodzące z poł. XIII wieku z Dębna Podhalańskiego i przedstawiające dwie święte niewiasty: śś. Katarzynę Aleksandryjską i Agnieszkę (tzw. Święte z Dębna). Kolekcję malarstwa tablicowego uzupełniają liczne obrazy z XV i XVI w., zachowane w formie tryptyków (Święta Rodzina) lub skrzydeł ołtarzowych (np. św. Barbara z Nowej Białej). Z malarstwa olejnego należy wyróżnić dzieła: Triumf Śmierci z Bodzanowa i Cztery rzezy ostateczne człowieka z Przytkowic (oba 1657 r., powstałe na terenie Małopolski) oraz Zwiastowanie Giambattisty Pittoniego (1750 r.), Cudowne rozmnożenie chleba i ryb Tadeusza Kuntze-Konicza (1766 r.) czy Matka Boska z Dzieciątkiem Sebastiana Louisa Norblina (1822 r.). Rzeźba eksponowana w muzeum sięga XIV i XV w. Są to w większości figury tzw. Pięknych Madonn, utrzymane w tzw. stylu łamanych szat (m.in. Madonna z Dzieciątkiem Czulic (ok. 1400) czy Ludźmierza (ok. 1420). Muzeum posiada również bogaty zbiór rzeźby ołtarzowej z XVII i XVIII w. Z działu złotnictwo, na uwagę zasługują kielichy mszalne, a zwłaszcza bogato zdobiony kielich z Nowej Góry z pocz. XVI w., a także monstrancja z łódką i kadzielnicą z Zielonek i Korzkwi z I poł. XVII w. i relikwiarz św. Stanisława Kostki z ok 1783 r. Muzeum Archidiecezjalne Kardynała Karola Wojtyły w Krakowie przechowuje imponujący zbiór szat liturgicznych, liczący przeszło 1000 obiektów, sięgających swym pochodzeniem nawet XIV i XV w. Z tego okresu zachowały się preteksty, wszyte w późniejsze, nowożytne ornaty. Wiele szat liturgicznych to dary od szlachetne urodzonych panien, które wstępując do klasztoru, oddawały swe ubiory na użytek całego zgromadzenia, z czego wykonywano później wspaniałe ornaty i dalmatyki. Liczny zbiór stanowią XVIII-wieczne szaty tkane w warsztatach francuskich (Lyon) i włoskich oraz XIX-wieczne ornaty produkcji fabrycznej.

(oprac. na podst. – Ks. dr Andrzej Józef Nowobilski, Powstanie, zbiory, działalność. Muzeum Archidiecezjalne Kardynała Karola Wojtyły w Krakowie, Kraków 2011, s. 31-102.)